چیلر یکی از مهمترین تجهیزات سرمایشی برای تولید سرما در ساختمان ها و کارخانه های صنعتی است. چیلر این توانایی را دارد که از طریق فرآیند تبخیر و تقطیر یک مبرد، حرارت را از یک قسمت دستگاه به قسمت دیگر در یک چرخه انتقال دهد. چیلر می تواند از طریق انتقال گرما از محیطی که دمای آن پایین تر است به محیطی که دمای آن بالاتر است، محیط را سرد کند.

یکی از مهمترین کاربردهای چیلر، خنک کردن آب برای سرمایش هوای ساختمان و مصارف صنعتی می باشد. آبی که در چیلر خنک شده، از طریق لوله کشی و به وسیله پمپ به واحدهای توزیع کننده هوای سرد مانند فن کوئل های تعبیه شده در داخل ساختمان ها یا دستگاه هوا ساز وارد می شود. اگر لوله هایی که آب سرد را انتقال می دهند به درستی عایق کاری شوند، دمای آب سرد به خوبی حفظ می شود.

چیلر علاوه بر سرد کردن ساختمان ها، در فرآیندهای صنعتی نیز به عنوان آب خنک کننده  یک دستگاه موتور به کار برده می شود. آب سرد چیلر در یک مدار بسته در جریان است و این مدار بسته موجب جریان آب درون لوله ها و کویل ها می شود و راهی برای تبخیر آن وجود ندارد. چیلرها در موارد زیادی از جمله صنایع شیمیایی، نگهداری مواد غذایی، دستگاه های سرد کننده خانگی و تهویه مطبوع و صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. از دستگاه های تهویه مطبوع محبوب دیگر، می توان به سیستم های وی آر اف VRF  مدیا اشاره کرد.

چیلر اسکرال

چیلر اسکرال یکی از انواع مدل های چیلر تراکمی بوده و در مقایسه با سایر چیلرها مزیت های زیادی دارد. دلیل نام گذاری این چیلر به خاطر نوع کمپرسوری می باشد که در آن استفاده شده است. کمپرسورهای اسکرال نسبت به کمپرسورهای رفت و برگشت سر و صدای کمتری داشته و علاوه بر این نگهداری از آنها نیز آسان تر است.

برای ساخت چیلرهای اسکرال مانند بقیه چیلرهای تراکمی، یک دستگاه کمپرسور به همراه اجزایی مانند کندانسور، اوپراتور و همچنین سیال مبرد استفاده می شود. در حقیقت در چیلرای اسکرال، چند کمپرسور اسکرال به صورت ترکیبی مورد استفاده قرار می گیرند تا ظرفیت آن افزایش پیدا کند. این چیلر بر پایه سیکل تبرید تراکمی کار می کند و محیط اطراف خود را خنک می کنند. در چیلرهای تراکمی، سیال مبرد وظیفه سرما سازی را به عهده دارد و حرکت سیال مبرد از کمپرسور شروع می شود. سیال گازی پس از وارد شدن به کمپرسور اسکرال، فشرده شده و به این ترتیب دما و فشار آن افزایش پیدا می کند. در مرحله بعدی، سیال به داخل خطوط لوله فرستاده می شود تا بتواند به کندانسور برسد. سیال مبرد بعد از گذشتن از کندانسور و تقطیر شدن، به طرف شیر انبساط می رود. زمانی که سیال به شیر انبساط می رسد، فشار افت پیدا کرده و دمای تبخیر آن نیز کم می شود. در قسمت اپراتور، سیال مبرد به خاطر تماس با آب گرم، گرمای آب را جذب می کند و از حالت سیال مایع به سیال گاز تغییر حالت می دهد. سپس این سیال به کمپرسور اسکرال فرستاده می شود و با انجام این سیکل، عمل سرما سازی در چیلر تکمیل شده و در نتیجه آب گرم چیلر خنک می شود.

چیلر اسکرو

چیلر اسکرو نسل جدیدی از چیلرهای تراکمی است که سیال در آن از طریق کمپرسور اسکرو متراکم می شود. در کمپرسور اسکرو، فرآیند تراکم از طریق روتور انجام می شود و به همین دلیل این چیلر به خاطر استفاده از کمپرسور اسکرو در سیکل تبرید چیلرها، چیلر اسکرو نامیده می شود.

نحوه عملکرد چیلر تراکمی اسکرو به این شکل است که کمپرسور، مبرد گازی را بعد از فشرده سازی در مدار تبدیر، به سمت بقیه قسمت ها مانند شیر انبساط، کندانسور و اپراتور می فرستد تا در طی یک چرخه، عمل خنک سازی انجام شود.

چیلرهای اسکرو دارای مزیت های فروانی هستند. یکی از مهمترین مزیت این چیلرها، قرار گرفتن تحت بار تدریجی متناسب با میران سرما می باشد. این مزیت به بهینه سازی مصرف برق چیلر اسکرو و همچنین کاهش برق دستگاه کمک بزرگی می کند. معمولاً چیلر اسکرو در ظرفیت هایی بین 25 تا 40 تن تبرید تولید می شود.

با توجه به این که کمپرسور این چیلر به صورت مار پیچ است، این چیلر اسکرو نامیده می شود. به طور کلی چیلرهای اسکرو متشکل از دو روتور دوار هستند و با به گردش درآمدن یکی از آنها  به وسیله موتور الکتریکی یا یک نیروی محرکه دیگر، عمل فشرده سازی مبرد در بین دو روتور انجام می شود.

فن کوئل

فن کوئل دستگاهی است که به منظور گرم یا سرد کردن محیط استفاده می شود. فن کوئل مدیا متشکل از یک فن و یک مبدل حرارتی بوده و در حقیقت یک مبدل چند منظوره است و قادر است که دمای محیط را گرم یا سرد کند. به طور کلی می توان گفت فن کوئل یک دستگاه مبدل گرمایشی بسیار قوی است که می تواند از طریق فن، هوای محیط را خنک کند.

فن کوئل در فصول سرد برای گرم کردن هوا و در فصول گرم برای خنک کردن هوا استفاده می شود. دستگاه فن کوئل از طریق وارد شدن آب گرم و سرد به داخل کویل هایی که دارد، کار می کند و با استفاده از فن جریان، هوای مناسبی ایجاد می کند. معمولاً فن کوئل ها به هیچ کانالی متصل نبوده و هوا را به طور مستقیم به محیط  وارد می کنند.

فن کوئل ها به عنوان سیستم تهویه مطبوع ساختمان های تجاری، مسکونی و اداری به کار برده می شوند. فن کوئل قابیلت های زیادی داشته و در اکثر مواقع می تواند از طریق مکش هوای موجود، درجه حرارت فضای محیط اطراف خود را تنظیم نماید. فن کوئل از طریق یک ترموستات و همچنین یک سوئیچ دستی روشن و خاموش کردن می شود. از ابزارهای دیگر مربوط به سرمایش داکت اسپلیت میدیا است.

در حقیقت می توان گفت فن کوئل ها نیروی خود را به وسیله آب گرم و سرد و از چیلر و دیگ های مرکزی می گیرند. فن کوئل ها برای این که بتوانند انرژی تولید شده توسط مولد انرژی ( گرم کننده یا سرد کننده ) را به محیط وارد کنند، از دو لوله گرم و سرد و همچنین چهار لوله استفاده می کنند. معمولاً فن کوئل ها به سادگی نصب می شوند ولی با این وجود برای اطمینان از عملکرد مناسب آنها، بهتر است به خوبی و در زمان مناسب نگهداری و تعمیر شوند. زمانی که فن کوئل آب را خنک می کند، آب کندانس شده روی ریل ها، وارد سینی زیر آن می شود. آبی که وارد سینی می شود به وسیله لوله از سینی خارج می شود.

روفتاپ

روفتاپ ترکیبی از چیلر و و هواساز در یک مجموعه یکپارچه است. روفتاپ پکیج ها دارای قابلیت های زیادی بوده و کارهای مختلفی مانند گرمایش، سرمایش، تنظیم رطوبت هوا و همچنین فیلتراسیون را انجام می دهند. روفتاپ هوای بیرونی را تمیز و فیلتر کرده و سپس از طریق کویل های سرمایشی و گرمایشی، هوایی مطلوب ایجاد می کند و سپس این هوا را در داکت های پخش شده در ساختمان پخش می نماید. در حقیقت می توان گفت روفتاپ پکیج، نوعی سیستم تهویه مطبوع مرکزی می باشد.

روفتاپ پکیج در پشت بام نصب می شود و اجزای تشکیل دهنده آن مثل کمپرسور، فن، کویل اپراتور و کندانسور هوایی در داخل یک کابین قرار دارند. به طور کلی روفتاپ متشکل از یک بدنه اصلی و همچنین داکت های متصل به آن است. بدنه اصلی پکیج های پشت بامی با توجه به نوع کارکردشان، از چند بخش تشکیل می شوند و هر کدام از این بخش ها اجزای مربوط به خود را دارند.  اجزای داخلی روفتاپ پکیج شامل فن، الکتروموتور، فیلتر، چیلر هوای خنک، کویل آبگرم، دمپر و تنطیم کننده جریان ورودی و همچنین تجهیزاتی برای رطوبت زنی است.

در یک دستگاه روفتاپ پکیج، کمپرسور در انتهای کابین قرار دارد و سپس کویل های کندانسور در اطراف آن نصب می شوند. مبرد کم فشار و سرد به صورت گاز به کمپرسور وارد می شود و در مرحله بعدی کمپرسور آن را مانند یک گاز گرم فشرده کرده و به این ترتیب مبرد به سمت کندانسور هوایی جریان می یابد. ماده مبردی که در کندانسور وجود دارد، حرارت خود را از دست می دهد و به این ترتیب فین های فلزی روی کویل های کندانسور موجب می شوند که انتقال هوا بین مبرد و هوا بهتر صورت گیرد. کندانسور به یک فن مجهز است و این فن با ایجاد هوا موجب انتقال حرارت پیوسته شده و در نتیجه هوای گرم از واحد بیرون می رود.